fbpx
logo
Szukaj
open close
logo
Szukaj
Szukaj

Czy insulinooporność prowadzi do zaburzeń hormonalnych?

Czy insulinooporność prowadzi do zaburzeń hormonalnych?

czy-insulinoopornosc-prowadzi-do-zaburzen-hormonalnych

Nie każda insulinooporność jest patologią. Jest to dość naturalny stan u osób na dietach o bardzo niskiej podaży węglowodanów czy też kobiet w trzecim trymestrze ciąży. Taka fizjologiczna insulinooporność nie jest problemem, bo nie wynika z zaburzeń pracy komórek, lecz z oszczędnego wykorzystywania glukozy przez organizm.

Insulinooporność to patologiczny stan, gdy komórki odpowiedzialne na przyjmowanie glukozy w odpowiedzi na działanie insuliny nie robią tego w należyty sposób. Prawidłowo działająca gospodarka cukrowa to następujący mechanizm działania:

Wzrost poziomu glukozy we krwi po spożyciu posiłku → wydzielenie przez trzustkę odpowiedniej ilości insuliny → insulina niczym „klucz” otwiera poszczególne komórki na wejście glukozy oraz dodatkowo blokuje wątrobową glukoneogenezę → poziomy glukozy i insuliny spadają do poziomów prawidłowych, zwykle wyjściowych po określonym czasie (glukoza dlatego, że jej „nadmiar” wchodzi do komórki, a insulina po prostu się „rozpada”).

Kiedy jest coś nie tak?

Problem pojawia się, gdy któryś z tych etapów nie reaguje poprawnie. Warto tutaj zwrócić uwagę szczególnie na etap otwierania się komórki pod wpływem insuliny. To zwykle ten etap zaczyna szwankować jako pierwszy. Nie ma jednej uznanej przez wszystkich tezy na temat powodów takiej sytuacji. Na pewno jest to patologiczna, a nie fizjologiczna reakcja, która ma miejsce pod wpływem takich czynników jak: przeładowanie energetyczne komórki oraz stany zapalne mające w niej miejsce (notabene bardzo powiązane problemy).

Teoria teorią, a co z praktyką?

Niestety, insulinooporność to obecnie coraz częstszy problem. Przeważnie diagnozowany jest wśród kobiet, które po długotrwałych i bezskutecznych walkach ze zbędnymi kilogramami w jakiś sposób trafiają na ten termin medyczny. Problem ze zrzuceniem wagi to jednak nie jedyny, jaki wiąże się z zaburzeniami gospodarki cukrowej.

Sprawdź, jakie symptomy mogą świadczyć o insulinooporności.

Zarówno badania naukowe, jak i moje doświadczenia związane z pracą z pacjentami pokazują, że patologia w gospodarce cukrowej to prekursor do wielu problemów zdrowotnych. Wśród nich znajdują się:

  1. Zaburzenia hormonalne – u kobiet PCOS, przewaga estrogenowa, nadmiar androgenów, bolesne i nieregularne miesiączki [1][2]; u mężczyzn zbyt niski poziom testosteronu, za którym niejednokrotnie idzie depresja, nadmiar estrogenów[3]. Bardzo często skupianie się na samych hormonach jest bezcelowe, bo za ich zaburzeniami może stać coś więcej. W tym przypadku jest to patologia związana z gospodarką cukrową.
  2. Niedoczynność tarczycy – nie musi tak być, jednak niezwykle często spotykam się z taką korelacją. Tarczyca to gruczoł bardzo wrażliwy i bardzo rzadko psuje się sam z siebie. Insulinooporność oznacza przewlekły stan zapalny w organizmie, a na te tarczyca jest szczególnie wrażliwa[4].
  3. Depresja[5], choroby neurodegeneracyjne[6], nowotwory[7] – to tylko garść tego, z czym koreluje w badaniach przewlekle podniesiony poziom cukru we krwi. Insulinooporność nie musi oznaczać przewlekle podwyższonego poziomu cukru we krwi (co więcej, u osób wpadających często w hipoglikemię może być niższy niż u osoby zdrowej). Jednak insulinooporność, którą zostawimy samą sobie, prowadzi bardzo często do cukrzycy typu II. A ta już bez wątpliwości oznacza podwyższone wartości cukru we krwi, który w takiej ilości jest dla organizmu toksyczny.

Jak wpływa na hormony?

Kontekst zaburzeń gospodarki cukrowej jest dość skomplikowany. Niestety, nie ma na ten moment jednoznacznych odpowiedzi na każde z pytań. Nadal spotykam się ze stwierdzeniami, że z insulinooporności nie da się wyjść. Tymczasem z patologicznej insulinooporności wyjść trzeba. Jest to objaw życia w toksycznym środowisku i nie jest on związany wyłącznie z pożywieniem.

Obejrzyj film: Insulinooporność – diagnostyka i dieta 

PAMIĘTAJ! JEŚLI COŚ CIĘ NIEPOKOI, SKONSULTUJ SIĘ Z DIETETYKIEM KLINICZNYM AJWEN.

Bibliografia:

[1] Livingstone C., Sex steroids and insulin resistance, Feb 01, 2002, 102 (2) 151-166;

[2] Haffner SM., Sex hormones, obesity, fat distribution, type 2 diabetes and insulin resistance: epidemiological and clinical correlation, International Journal of Obesity (2000) 24, S56–S58 (2000);

[3] Haffner SM., Insulin Resistance, Body Fat Distribution, and Sex Hormones in Men, Diabetes 1994 Feb; 43(2): 212-219;

[4] Gierach M., Insulin resistance and thyroid disorders, Endokrynol Pol. 2014;65(1):70-6;

[5] Endocrine Society, High blood sugar causes brain changes that raise depression risk, June 23, 2014;

[6] Enzinger C., Risk factors for progression of brain atrophy in aging: six-year follow-up of normal subjects, Neurology. 2005 May 24;64(10):1704-11;

[7] Stattin P., Prospective study of hyperglycemia and cancer risk, Diabetes Care. 2007 Mar;30(3):561-7;

Prawa autorskie – zapoznaj się!

Autor



Mateusz Ostręga

Nie każda insulinooporność jest patologią. Jest to dość naturalny stan u osób na dietach o bardzo niskiej podaży węglowodanów czy też kobiet w trzecim trymestrze ciąży. Taka fizjologiczna insulinooporność nie jest problemem, bo nie wynika z zaburzeń pracy komórek, lecz z oszczędnego wykorzystywania glukozy przez organizm.

Insulinooporność to patologiczny stan, gdy komórki odpowiedzialne na przyjmowanie glukozy w odpowiedzi na działanie insuliny nie robią tego w należyty sposób. Prawidłowo działająca gospodarka cukrowa to następujący mechanizm działania:

Wzrost poziomu glukozy we krwi po spożyciu posiłku → wydzielenie przez trzustkę odpowiedniej ilości insuliny → insulina niczym „klucz” otwiera poszczególne komórki na wejście glukozy oraz dodatkowo blokuje wątrobową glukoneogenezę → poziomy glukozy i insuliny spadają do poziomów prawidłowych, zwykle wyjściowych po określonym czasie (glukoza dlatego, że jej „nadmiar” wchodzi do komórki, a insulina po prostu się „rozpada”).

Kiedy jest coś nie tak?

Problem pojawia się, gdy któryś z tych etapów nie reaguje poprawnie. Warto tutaj zwrócić uwagę szczególnie na etap otwierania się komórki pod wpływem insuliny. To zwykle ten etap zaczyna szwankować jako pierwszy. Nie ma jednej uznanej przez wszystkich tezy na temat powodów takiej sytuacji. Na pewno jest to patologiczna, a nie fizjologiczna reakcja, która ma miejsce pod wpływem takich czynników jak: przeładowanie energetyczne komórki oraz stany zapalne mające w niej miejsce (notabene bardzo powiązane problemy).

Teoria teorią, a co z praktyką?

Niestety, insulinooporność to obecnie coraz częstszy problem. Przeważnie diagnozowany jest wśród kobiet, które po długotrwałych i bezskutecznych walkach ze zbędnymi kilogramami w jakiś sposób trafiają na ten termin medyczny. Problem ze zrzuceniem wagi to jednak nie jedyny, jaki wiąże się z zaburzeniami gospodarki cukrowej.

Sprawdź, jakie symptomy mogą świadczyć o insulinooporności.

Zarówno badania naukowe, jak i moje doświadczenia związane z pracą z pacjentami pokazują, że patologia w gospodarce cukrowej to prekursor do wielu problemów zdrowotnych. Wśród nich znajdują się:

  1. Zaburzenia hormonalne – u kobiet PCOS, przewaga estrogenowa, nadmiar androgenów, bolesne i nieregularne miesiączki [1][2]; u mężczyzn zbyt niski poziom testosteronu, za którym niejednokrotnie idzie depresja, nadmiar estrogenów[3]. Bardzo często skupianie się na samych hormonach jest bezcelowe, bo za ich zaburzeniami może stać coś więcej. W tym przypadku jest to patologia związana z gospodarką cukrową.
  2. Niedoczynność tarczycy – nie musi tak być, jednak niezwykle często spotykam się z taką korelacją. Tarczyca to gruczoł bardzo wrażliwy i bardzo rzadko psuje się sam z siebie. Insulinooporność oznacza przewlekły stan zapalny w organizmie, a na te tarczyca jest szczególnie wrażliwa[4].
  3. Depresja[5], choroby neurodegeneracyjne[6], nowotwory[7] – to tylko garść tego, z czym koreluje w badaniach przewlekle podniesiony poziom cukru we krwi. Insulinooporność nie musi oznaczać przewlekle podwyższonego poziomu cukru we krwi (co więcej, u osób wpadających często w hipoglikemię może być niższy niż u osoby zdrowej). Jednak insulinooporność, którą zostawimy samą sobie, prowadzi bardzo często do cukrzycy typu II. A ta już bez wątpliwości oznacza podwyższone wartości cukru we krwi, który w takiej ilości jest dla organizmu toksyczny.

Jak wpływa na hormony?

Kontekst zaburzeń gospodarki cukrowej jest dość skomplikowany. Niestety, nie ma na ten moment jednoznacznych odpowiedzi na każde z pytań. Nadal spotykam się ze stwierdzeniami, że z insulinooporności nie da się wyjść. Tymczasem z patologicznej insulinooporności wyjść trzeba. Jest to objaw życia w toksycznym środowisku i nie jest on związany wyłącznie z pożywieniem.

Obejrzyj film: Insulinooporność – diagnostyka i dieta 

PAMIĘTAJ! JEŚLI COŚ CIĘ NIEPOKOI, SKONSULTUJ SIĘ Z DIETETYKIEM KLINICZNYM AJWEN.

Bibliografia:

[1] Livingstone C., Sex steroids and insulin resistance, Feb 01, 2002, 102 (2) 151-166;

[2] Haffner SM., Sex hormones, obesity, fat distribution, type 2 diabetes and insulin resistance: epidemiological and clinical correlation, International Journal of Obesity (2000) 24, S56–S58 (2000);

[3] Haffner SM., Insulin Resistance, Body Fat Distribution, and Sex Hormones in Men, Diabetes 1994 Feb; 43(2): 212-219;

[4] Gierach M., Insulin resistance and thyroid disorders, Endokrynol Pol. 2014;65(1):70-6;

[5] Endocrine Society, High blood sugar causes brain changes that raise depression risk, June 23, 2014;

[6] Enzinger C., Risk factors for progression of brain atrophy in aging: six-year follow-up of normal subjects, Neurology. 2005 May 24;64(10):1704-11;

[7] Stattin P., Prospective study of hyperglycemia and cancer risk, Diabetes Care. 2007 Mar;30(3):561-7;

Prawa autorskie – zapoznaj się!

Autor

Mateusz Ostręga
9 stycznia 2018

Tagi

Pozostaw komentarz

Trzeba się zalogować, aby dodawać komentarze.

Podobne tematy

Jak poprawić stan cery?

Jak można poprawić wygląd cery? Co jej szkodzi? Sprawdź, czego unikać, aby poprawić stan cery. Gluten a problemy z cerą Wyłączenie z diety glutenu, a szczególnie pszenicy, przynosi naprawdę dobre efekty, jeśli chodzi o poprawę…

WIĘCEJ >

Jakie badania wykonać przed ciążą?

Badania diagnostyczne to bardzo istotny element przygotowań do ciąży. Pomogą one nie tylko zdiagnozować ewentualne problemy, które mogą przysporzyć trudności ze spłodzeniem potomka lub donoszeniem ciąży do końca. Pokazują również, na jakich aspektach należy szczególnie…

WIĘCEJ >

Badania przed ciążą, o których lekarz Ci nie powie!

Oprócz podstawowych badań przed ciążą, można również wykonać szerszą diagnostykę. O poniższych badaniach nie mówi prawie żaden lekarz, a mogą one pomóc uniknąć wielu powikłań. Badanie jodu w dobowej zbiórce moczu po spożyciu jodu Jod…

WIĘCEJ >

Czy olej kokosowy jest super?

W dietetyce, podobnie jak w życiu, wiele metod i produktów przeżywa swoje wzloty i upadki będąc na zmianę uwielbianymi i oskarżanymi przez społeczeństwo i naukowców. Podobnie sytuacja wygląda z bardzo popularnym od jakiegoś czasu w…

WIĘCEJ >