fbpx
logo
Szukaj
open close
logo
Szukaj
Szukaj

Jak przeżyć po wizycie u dietetyka klinicznego – cz. 3

Jak przeżyć po wizycie u dietetyka klinicznego – cz. 3

jak przeżyć po wizycie u dietetyka klinicznego

Pierwsza wizyta u dietetyka klinicznego za Tobą. Teraz czas na wprowadzanie zmian w swojej diecie i swoim stylu życia. Wygląda na to, że czeka Cię sporo pracy. Jak przeżyć pierwsze dwa tygodnie po wizycie u dietetyka klinicznego?

To już ostatni artykuł z tej serii. Sprawdź, część 1 i część 2.

Jak robić zakupy?

Największym szokiem dla każdego początkującego jest wizyta w hipermarkecie. W końcu większość z nas tylko tam robi zakupy. Nagle okazuje się, że zwiększyła się świadomość w zakresie jakości produktów spożywczych i zaczynają się schody. Z reguły taka wizyta trwa trzy godziny. Dlaczego? Zaczynamy czytać każdą etykietę produktu, który mamy zamiar włożyć do koszyka. Tu jest dopiero wesoło – okazuje się, że rzeczy, które kupowaliśmy w przekonaniu, że są zdrowe, są pełne składników, które nie spełniają założeń nowej diety. Nie wiadomo, co do tego koszyka włożyć.

Po kilku wizytach w sklepie już się zapamiętuje, których produktów (czy nawet całych firm) unikać i życie staje się prostsze. Poza tym skraca się czas robienia zakupów. Dlaczego? Bo jedyne działy, jakie nas obchodzą, to warzywa, mięso i chemia domowa. Nagle się okazuje, że kupując tylko te rzeczy, można przeżyć.

Gdzie najlepiej robić zakupy?

Najlepiej robić zakupy prosto od producenta. Można podjechać na wieś i popytać, czy ktoś nie ma czegoś na sprzedaż. Często jest tak, że drobni rolnicy przyjeżdżają samochodami na osiedla i „z wozu” sprzedają swoje płody rolne. Drugim rozwiązaniem są wszelkie targowiska. Najlepiej na targowisku poszukać takiego sprzedawcy, który nie ma za dużo towaru, a jego produkty nie wyglądają jak z gazetki reklamowej. Czasami dobre są też małe warzywniaki, gdzie sklepikarz kupuje bezpośrednio od rolników.

Jak wybierać produkty żywnościowe?

Niestety, nie zawsze to, co pięknie wygląda, jest zdrowe. W dzisiejszym świecie na każdym kroku jesteśmy oszukiwani. Świnie dostają paszę, żeby rosły jak największe. W rzeźni i masarni wstrzykują w mięso wodę lub solankę, żeby było cięższe. Gdy mięso trafia do gastronomii, znowu jest ulepszane – aby zwiększyć wagę, dodaje się mąkę, bułkę, kaszki, a kotlety panieruje po kilka razy, żeby były większe. Im więcej pośredników, tym gorsza końcowa jakość. W końcu każdy chce coś zarobić. 

Warzywa kupujmy ze stoiska, gdzie są one nierówne, każde inne, brudne od ziemi. Owoce, a już zwłaszcza jabłka kupujmy takie, które nie mają pięknego koloru i się nie błyszczą. Wystarczy wziąć nożyk i lekko potrzeć ostrzem po skórce, a zobaczymy, że są pokryte substancją przypominającą wosk. Tego się nie da zmyć i częstujemy tym nasz nasz układ trawienny.

Co do mięsa, najlepiej kupować surowe i samemu przerabiać (np. upiec 2 kg karkówki, wystudzić, pokroić i można używać jako wędlinę).

Oczywiście nawet jeśli kupujemy bezpośrednio od rolnika, nie mamy pewności, czym do końca było karmione zwierzę, które kupujemy. Ale już ocena fizyczna, czyli jak mięso wygląda, jak się zachowuje podczas smażenia (jak bardzo się kurczy, czy jest twarde, czy miękkie) może nam wiele powiedzieć. Ocena organoleptyczna również. Mięso dobrej jakości smakuje zupełnie inaczej, a surowe – w porównaniu od przemysłowego – wręcz pachnie.

Jak przeżyć?

Punkowy zespół „Defekt Muzgó”  śpiewał: „Nie ufam nikomu i nie wierzę w nic, żyję z dnia na dzień, żeby jeść i pić”. W zasadzie z takim podejściem powinniśmy podchodzić do każdej wyprawy po zakupy żywnościowe. Zasada ograniczonego zaufania to podstawa. Możemy brać przez kilka lat jajka i mięso z zaufanego źródła, aż w pewnym momencie zorientujemy się, że miła przekupka znalazła sposób, żeby zwiększyć swój zysk kosztem jakości swojego towaru. W myśl zasady „miastowy i tak się nie zorientuje”. Dlatego warto być czujnym i mieć ograniczone zaufanie.

Przeczytaj również część 1 i część 2.

Dołącz do naszej grupy wsparcia na Facebooku:

Prawa autorskie – zapoznaj się!

Autor



Paweł Jackowski

Pierwsza wizyta u dietetyka klinicznego za Tobą. Teraz czas na wprowadzanie zmian w swojej diecie i swoim stylu życia. Wygląda na to, że czeka Cię sporo pracy. Jak przeżyć pierwsze dwa tygodnie po wizycie u dietetyka klinicznego?

To już ostatni artykuł z tej serii. Sprawdź, część 1 i część 2.

Jak robić zakupy?

Największym szokiem dla każdego początkującego jest wizyta w hipermarkecie. W końcu większość z nas tylko tam robi zakupy. Nagle okazuje się, że zwiększyła się świadomość w zakresie jakości produktów spożywczych i zaczynają się schody. Z reguły taka wizyta trwa trzy godziny. Dlaczego? Zaczynamy czytać każdą etykietę produktu, który mamy zamiar włożyć do koszyka. Tu jest dopiero wesoło – okazuje się, że rzeczy, które kupowaliśmy w przekonaniu, że są zdrowe, są pełne składników, które nie spełniają założeń nowej diety. Nie wiadomo, co do tego koszyka włożyć.

Po kilku wizytach w sklepie już się zapamiętuje, których produktów (czy nawet całych firm) unikać i życie staje się prostsze. Poza tym skraca się czas robienia zakupów. Dlaczego? Bo jedyne działy, jakie nas obchodzą, to warzywa, mięso i chemia domowa. Nagle się okazuje, że kupując tylko te rzeczy, można przeżyć.

Gdzie najlepiej robić zakupy?

Najlepiej robić zakupy prosto od producenta. Można podjechać na wieś i popytać, czy ktoś nie ma czegoś na sprzedaż. Często jest tak, że drobni rolnicy przyjeżdżają samochodami na osiedla i „z wozu” sprzedają swoje płody rolne. Drugim rozwiązaniem są wszelkie targowiska. Najlepiej na targowisku poszukać takiego sprzedawcy, który nie ma za dużo towaru, a jego produkty nie wyglądają jak z gazetki reklamowej. Czasami dobre są też małe warzywniaki, gdzie sklepikarz kupuje bezpośrednio od rolników.

Jak wybierać produkty żywnościowe?

Niestety, nie zawsze to, co pięknie wygląda, jest zdrowe. W dzisiejszym świecie na każdym kroku jesteśmy oszukiwani. Świnie dostają paszę, żeby rosły jak największe. W rzeźni i masarni wstrzykują w mięso wodę lub solankę, żeby było cięższe. Gdy mięso trafia do gastronomii, znowu jest ulepszane – aby zwiększyć wagę, dodaje się mąkę, bułkę, kaszki, a kotlety panieruje po kilka razy, żeby były większe. Im więcej pośredników, tym gorsza końcowa jakość. W końcu każdy chce coś zarobić. 

Warzywa kupujmy ze stoiska, gdzie są one nierówne, każde inne, brudne od ziemi. Owoce, a już zwłaszcza jabłka kupujmy takie, które nie mają pięknego koloru i się nie błyszczą. Wystarczy wziąć nożyk i lekko potrzeć ostrzem po skórce, a zobaczymy, że są pokryte substancją przypominającą wosk. Tego się nie da zmyć i częstujemy tym nasz nasz układ trawienny.

Co do mięsa, najlepiej kupować surowe i samemu przerabiać (np. upiec 2 kg karkówki, wystudzić, pokroić i można używać jako wędlinę).

Oczywiście nawet jeśli kupujemy bezpośrednio od rolnika, nie mamy pewności, czym do końca było karmione zwierzę, które kupujemy. Ale już ocena fizyczna, czyli jak mięso wygląda, jak się zachowuje podczas smażenia (jak bardzo się kurczy, czy jest twarde, czy miękkie) może nam wiele powiedzieć. Ocena organoleptyczna również. Mięso dobrej jakości smakuje zupełnie inaczej, a surowe – w porównaniu od przemysłowego – wręcz pachnie.

Jak przeżyć?

Punkowy zespół „Defekt Muzgó”  śpiewał: „Nie ufam nikomu i nie wierzę w nic, żyję z dnia na dzień, żeby jeść i pić”. W zasadzie z takim podejściem powinniśmy podchodzić do każdej wyprawy po zakupy żywnościowe. Zasada ograniczonego zaufania to podstawa. Możemy brać przez kilka lat jajka i mięso z zaufanego źródła, aż w pewnym momencie zorientujemy się, że miła przekupka znalazła sposób, żeby zwiększyć swój zysk kosztem jakości swojego towaru. W myśl zasady „miastowy i tak się nie zorientuje”. Dlatego warto być czujnym i mieć ograniczone zaufanie.

Przeczytaj również część 1 i część 2.

Dołącz do naszej grupy wsparcia na Facebooku:

Prawa autorskie – zapoznaj się!

Autor

Paweł Jackowski
1 lipca 2016

Tagi

Komentarzy: 2

  1. Avatar Bartek 3 września 2016 o 16:24

    „Owoce, a już zwłaszcza jabłka kupujmy takie, które nie mają pięknego koloru i się błyszczą. Wystarczy wziąć nożyk i lekko ostrzem potrzeć po skórce, wtedy zobaczymy, pokryte są takim jakby woskiem, tego się nie da zmyć i ładujemy to w nasz układ trawienny.” To brać te z woskiem czy bez? Zdanie jest dość niejasne.

    • Paweł Jackowski 6 września 2016 o 09:38

      zdanie jest jasne, jak nasza premier na mównicy sejmowej 🙂
      „kupujemy takie, które nie mają pięknego koloru i się błyszczą”

Pozostaw komentarz

Trzeba się zalogować, aby dodawać komentarze.

Podobne tematy

Paleo jadłospis 30-07-2014

Kolejny dzień teoretycznie mojego urlopu. Urlop miałam mieć niemal cały sierpień, ale że opłat miesięcznych sporo (leasingi, zus-y, wypłaty, opłaty, kredyty) to postanowiłam pracować od czasu do czasu po 2 dni. W praktyce te dwa…

WIĘCEJ >

Czy mięso mrożone jest gorsze niż świeże?

Mrożenie Jak ktoś pamięta z fizyki z podstawówki, to jest proces zamiany wody w lód. W zasadzie większość rzeczy składa się zwody, krew, tkanki, mięśnie itd. Ba! Nawet w tłuszczu jest woda, dlatego należy wytapiać…

WIĘCEJ >

Uczulający metal

Uczulenie na nikiel Nikiel jest jedną z wielu substancji, która może wywołać uczulenie u człowieka. Alergie na ten pierwiastek zdarzają się dość często, ponieważ jest on szeroko rozpowszechniony w przyrodzie i liczba zachorowań wzrasta, przy…

WIĘCEJ >

Na co zwrócić uwagę w diecie wyłączającej gluten

Grunt to przygotowanie! Przejście na dietę bezglutenową to wyzwanie dla wielu osób. To taka walka, nie tylko z samym sobą, ale i z najbliższym otoczeniem. Największe bitwy czekają nas jednak w domu rodzinnym. Z jednej…

WIĘCEJ >